باورهای طلایی

گوشه‌ای رو نامه را بگشا بخوان بین که حرفش هست در خورد شهان

گر نباشد درخور آن را پاره کن نامهٔ دیگر نویس و چاره کن

اصلاً وقت چاره و چاره سازی این دنیاست منتها سخت ترین قسمت این قضیه برای آدمهایی مثل من باز کردن این نامه است قبول اشتباهتمونه.واقعاً این آبرو داری اینکه در زبان فارسی از پرده دری صحبت میشه واژه ای که کراهتی همراهشه چقدر مهم ست به غیر خودمون کسی این نامه رو باز کنه؟به همین علت خداوند دستور می دهد نامه ات را خودت بخوان،هیچ کس جز خدا نمی دونه چه کارهایی رو انجام دادیم توبه کردیم یا نه؟!پیشنهادی که می تونم بکنم که مبحث اخلاق به پایان برسد اینکه خودمون نامه ی خومون رو باز کنیم ببینیم چه کارهایی کردیم؟چه حق هایی رو می تونستیم برسونیم به حق دار و نرسوندیم!این محاسبه کردن خیلی مشکله ولی تنها دلیلش نگم تنها حسنش اینکه شما اینجا زمان دارید،آنجایی که قرار است به حساب شما برسن دیگه شما چیزی به عنوان زمان ندارید،اینجا میگید تلاشم را کردم ،دلجویی ام را کردم ولی نپذیرفت ولی من تلاشم رو کردم بر اساس آیه ای که خوندم که بهم دستور داده شد که برو خودت نامه ات رو باز کن ببین آخه توش چی داری؟اصلاًعملی هست که بتونی جبرانش کنی؟خانم کامکار در انتهای مبحث اخلاق می گویند: امیدوارم از امروز هممون لباس اخلاق تنمون باشه از واژه ی لباس استفاده میکنند علمای علم اخلاق برای اینکه این لباس قادر به در آوردن است .خیلی مطمئن نباشم که اگر امروز ارزش های اخلاقی را رعایت میکنیم پس حتما همیشه اینگونه خواهیم بود.